Kötü biri miyim ? Hiç sanmam. Bilakis muhteşem, fevkalade, harikulade, olağanüstü iyi biriyim. Sen bana kötü dedin diye kötü olacak değilim ya. Ama insan yine de senden duyunca bir şüpheye düşüyor. Saatlerdir ayna karşısında kendi kendime konuşup duruyorum. Kötü değilim ama neden kötü olduğumu söyledin ? Senin istediğin şeyleri yapmamış olmam beni kötü biri yapmıyor. Beni ben olmaktan vazgeçiren bir sürü huy edinmişken üstüne bir de saçma sapan triplerin, taleplerin, istek ve arzuların da eklenince işin içinden çıkamaz oldum. Varsın olsun, sen bana kötü olduğumu söyle. İçimdeki ses hiç te kötü olmadığımı söylüyor. Hatta aynadaki yansımam da aynı fikirde. En yakın arkadaşlarıma da sordum, gayet iyi biri olduğumu söylediler. Gerçi onlardan başka bir şey duymamın imkanı yok, borç para isterler veririm (geri istemem, istesem de vermezler). Evlerini taşırlarken amele ihtiyaçlarını minyon ama çalışkan bedenimle giderirler. Lazım olduğunda profesyonel psikolojik danışmanlıklarını yaparım. Kısacası her ihtiyaç duyduklarında tüm ihtiyaçlarını en uygun şekilde karşıladığım için onlara göre halihazırda çok iyiyim. Ama dediğim gibi senden duymam iyi olmadı. Sana karşı kötü biri olduğumu duymam hiç hoşuma gitmedi. Hele ki hep alttan alan taraf benken. Seni bir parçam olarak kabul ettiğim için; yaptığın tüm davranışlar, olaylara verdiğin tepkiler, seni sen yapan tüm şeyler adeta bendim. Yani bana göre sen aslında benim bir uzvumdun. Kontrol edemediğim, zaten kontrol etmeye çalışmadığım, istemsiz çalışan bir kasım gibiydin. Tıpkı kalbim gibi, beyin hücrelerim gibi…  Kontrolün bende değildi ama görevini layıkıyla yerine getiriyordun. Ta ki bugüne kadar. Birden felçler geçirdin, kangren oldun ve gelişmiş tıp teknolojisi sayesinde bir çırpıda sorun olan uzvumdan kurtuldum. Tıpkı bademcik tıpkı apandist gibi… Daha düne kadar kalbimsin, beynimsin sanıyorken birden bire vücudumdan çıkmış ama farkına dahi varamadığım bir parçam olumuşsun. Terbiyem el verse sünnet derisisin adeta diyeceğim ama neyse ki doğduğumdan bugüne kadar kibar bir istanbul beyefendisi gibi yetiştirildim o nedenle şimdilik apandisttin şiştin, bademciktin üşüttün, aldırdım kurtuldum diyeyim… Ezcümle, ben kötü biri değilim ama sen kötü biri olduğumu söylerken sırıtıyordun ya adeta pişmiş kelle gibi görünüyordun…